25 jaar knokken en vechten

Bron: Nunspeet Huis aan Huis 27 maart 2007

VIERHOUTEN - Drie mannen stonden op 25 september 1982 te kijken bij aftrap de openingswedstrijd van het tweede elftal van Vierhouten. Ze stootten elkaar aan en zeiden: ''Ze zijn echt begonnen…'' Het was het begin van 25 roerige jaren die de voetbalclub karakteriseert. Jaren die in het teken stonden van de strijd om een eigen voet balveld. Het zal er vermoedelijk wel van gaan komen dat Vierhouten op korte termijn terugkeert in de buurt van de plek waar het allemaal begon. De Ganzenakkers is de nieuwe plek vlakbij De Paasheuvel waar toentertijd werd afgetrapt. In al die jaren hebben mannen (en vrouwen) met een groenwit hart geknokt en gevochten voor de voetbalvereniging. Gevochten vooral want in een jaar trad een bestuur aan en weer af. Een jeugdelftal hield het slechts drie seizoen vol en nam afscheid met het kampioenschap. Het was niet alleen kommer en kwel, er waren ook gloriejaren. In 1987 werd er begonnen met vrouwenvoetbal (met zelfs een kampioenschap in 1990), een nieuwe kleedaccommodatie werd geopend met een tweede veld en zelfs werd de halve finale bereikt van de districtsbeker. In 1990 trappen veteranen tegen de bal. Begin jaren '90 splits het zaalvoetbal van de veldvoetballers en krijgt de naam vv Vierhouten '82. In het jaar dat de club tien jaar bestaat wordt het gevierd met het kampioenschap en promotie naar de derde klasse, wordt het gekozen tot sportploeg van het jaar en ziet de eerste uitgave van Tikkie Trug het daglicht. De club floreert want ook wordt een - zij het slechts kort - pupillenelftal opgericht. In 1995 wordt weer het kampioenschap gevierd en doet het twee jaar later nog eens. Ook het tweede elftal gloreert en wordt voor de tweede keer kampioen. Na deze gloriejaren wordt het moeilijk voor de voetbalclub. In 1999 zegt Zon en Vrijheid het huurcontract op voor de velden op de Paasheuvel en dit wordt via een rechtszaak afgedwongen en daarmee wordt de club dakloos, maar vindt een jaar onderdak bij buurman ESV in Elspeet. Vervolgens verhuist de club naar een van de bijvelden van vv Nunspeet op sportpark De Wiltsangh, waar het nu nog speelt. Inmiddels brandt wel (weer!)de strijd los voor een eigen onderkomen in Vierhouten maar dassen, vliegende herten en een tweestammige eik vertragen besluitvorming zodanig dat de vereniging in zeven jaar nog geen stap verder is. Daarbij wordt de nood nu erg hoog omdat vv Nunspeet wil gaan beschikken over het veld dat Vierhouten in bruikleen heeft. Maximaal mag de club het volgende seizoen nog in Nunspeet spelen en moet daarna elders - of op de Ganzenakkers - plek zien te vinden. Binnenkort zal er echter een politiek 'ja-woord' komen om het weiland aan de Ganzenakkers te 'promoveren' tot een groen laken waarop kan worden gevoetbald, maar waar de hele gemeenschap van Vierhouten sport en plezier op kan beleven.